نام کامل:سجاد حجازی,نام مستعار:موسسه حقوقی دادیک.آدرس سایت:www.dadic.ir.همکاران:Arman Web

مرا بخاطر بسپار

ورود

طلاق به در خواست زوج

ماده 1133 قانون مدنی مقرر داشته است « مرد می تواند هر وقت که بخواهد زن خود را طلاق دهد ». این ماده یکی از موجبات یا اسباب طلاق است که توسط قانونگذار تعیین شده است که در کنار توافق طرفین بر طلاق توافقی و طلاق به درخواست زوجه به دلایل قانونی و قراردادی، سه موجب یا اسباب طلاق را در حقوق ایران تشکیل می دهند.

بنابراین شوهر هر وقت بخواهد می تواند همسر خود را طلاق بدهد و برای این امر نیازی به آوردن دلیل برای دادگاه یا اثبات امری ندارد.اما در عمل طلاق به درخواست مرد به این سادگی ها شکل عملی به خود نمی گیرد چرا که قوانین بعدی که در نظام حقوقی ایران به تصویب رسیده است این اختیار لگام گسیخته که توسط قانونگذار به مرد داده شده بود را محدود کرده و قیدهایی بر آن وارد نموده است.

دادنامه ای که دادگاه مطابق ماده 26 قانون حمایت خانواده در صورتیکه طلاق به درخواست زوج باشد، اقدام به صدور آن می نماید گواهی عدم امکان سازش نامیده می شود.

پس از طرح دادخواست طلاق توسط زوج یا وکیل قانونی وی و انجام مراحل قانونی و اداری جهت ثبت دادخواست و ارجاع آن به دادگاه، قاضی رسیدگی کننده در صورتیکه دادخواست تقدیمی را از نظر شکلی صحیح و مطابق قانون تشخیص دهد، ابتدا اقدام به صدور قرار ارجاع امر به داوری می نماید.در این زمان به طرفین ابلاغ می گردد که یک نفر داور که دارای شرایط مقرر قانونی ( مقرر در ماده 28 قانون حمایت خانواده ) است را به عنوان داور به دادگاه معرفی نمایند.پس از بررسی شرایط قانونی داوران و پذیرفتن داوران توسط دادگاه به داوران ابلاغ می گردد که نسبت به موضوع ارجاع شده اظهار نظر بنمایند ، داوران نیز در مهلت مقرر قانونی داده شده اقدام به تلاش در جهت صلح و سازش نموده و نهایتاً نظریه خود را به دادگاه تقدیم می نمایند که دادگاه می بایست مطابق آن عمل کند یا در صورت نپذیرفتن نظر داوران با ذکر دلیل آن را رد کند.

در صورتی که تصمیم دادگاه مبنی بر طلاق باشد، می بایست در حکم خود با توجه به شروط ضمن عقد و مندرجات سند ازدواج ، تکلیف جهیزیه ، مهریه ، نفقه زوجه ، اطفال و حمل را معین و همچنین اجرت المثل ایام زوجیت طرفین را مطابق ماده 336 قانون مدنی تعیین و در مورد چگونگی حضانت و نگهداری اطفال و نحوه پرداخت هزینه های حضانت و نگهداری تصمیم مقتضی خواهد گرفت.

اصولاً شوهر می تواند به راحتی حکم دادگاه را مبنی بر گواهی عدم امکان سازش دریافت نماید ولی از آنجا که مطابق ماده 29 قانون حمایت خانواده : « ثبت طلاق موکول به تأدیه حقوق مالی زوجه است » در اجرای حکم مواجه به مشکل بزرگی خواهد شد.چرا که مطابق ماده 34 قانون مذکور : «مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش برای تسلیم به دفتر رسمی ازدواج و طلاق سه ماه پس از تاریخ ابلاغ رأی قطعی یا قطعی شدن رأی است.چنانچه گواهی مذکور ظرف این مدت تسلیم نشود یا طرفی که آن را به فترخانه رسمی طلاق تسلیم کرده است ظرف سه ماه از تاریخ تسلیم در دفتر خانه حاضر نشود یا مدارک لازم را ارائه نکند ، گواهی صادره از درجه ی اعتبار ساقط است ».

بنابراین زوج پس از صدور گواهی عدم امکان سازش سه ماه فرصت دارد تا آن را به دفترخانه ارائه نماید و سه ماه هم فرصت دارد که مدارک لازم را به آن مرجع ارائه نماید.

لیکن مطابق ماده 20 آیین نامه قانون حمایت خانواده مقرر شده است که چنانچه زوج در دفترخانه حاضر شود و گواهی عدم امکان سازش را در مهلت سه ماه تسلیم کند ولی از جهت پرداخت حقوق مالی زوجه اظهار عجز نماید و گواهی مبنی بر ارائه دادخواست اعسار و تقسیط به دادگاه صالح را در مهلت مذکور به دفترخانه تحویل دهد، اعتبار گواهی عدم امکان سازش تا تعیین تکلیف اعسار به قوت خود باقی خواهد ماند.

بنابراین زوج پس از تسلیم گواهی به دفترخانه فرصت کافی جهت اعسار خود در دادگاه را خواهد داشت و پس از آن می تواند نسبت به ثبت طلاق با رعایت ماده 21 آیین نامه مذکور اقدام نماید.

درخواست تماس

برای درخواست مشاوره؛ لطفا شماره تماس خود را وارد نمایید:

شماره تماس(*)
شماره تماس وارد شده صحیح نمی باشد.

برای ارسال نظر کلیک کنید
  • نظری ارسال نشده است

نشان شده ها

  • نظری ارسال نشده است

مورد علاقه ها

  • نظری ارسال نشده است

دعوی

ایران، کرج، میدان نبوت، جنب شورای حل اختلاف، ساختمان معین، واحد 6

026-32565365 

026-32553214

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید